بسم الله الرحمان الرحیم
تذکارها:
أ. در مقاله ی ارسالی 11 دی 85 چشم فرو بستیم از پیام غدیر؛ و صرفاً آن را محبت فرض کردیم.(رک: غدیر، امامت یا محبت؟) در این مقاله چشم فرو می بندیم از کل ماجرای غدیر. پس طبیعی است که در طول مقاله هیچ اسمی از غدیر و آیات و روایات این رخداد عظیم نبریم.
ب. به عبارت دیگر با این وجود که مهم ترین سند امامت امیرالمؤمنین علیه السلام غدیر است، به آن هیچ استنادی صورت نمی گیرد. مرحوم علامه مجلسی در مجلد 37 بحار باب 54 را به نصوص دلالت کننده بر امامت آن حضرت اخنصاص داده و اولین استنادش به غدیر است که این بحث از ص 108 تا 254 به طول انجامیده است.
ت. خلاف انصاف است اگر نگویم در تهیه ی این مقاله از کتاب مصباح الهدایه فی اثبات الولایه حاج سید علی موسوی بهبهانی بهره برده ام. شماره هایی که بین {} می آید اشاره به صفحات این کتاب دارد که اهل تحقیق بتوانند به سهولت مطلب را بیابند و تحقیق را پی بگیرند. این کتاب برای چهارمین بار در سال 1418 قمری در قطع وزیری در 384 صفحه منتشر شده است.
ث. بنابر این این مقاله راهکاری است. ذکر شماره ی آیات یا صفحات شما را خسته نکند. چه بسا دوست داشته باشید در ایام پربرکت غدیر میزی را یا غرفه ای را اختصاص دهید به "علی در پرتو قرآن" به نظر می رسد بخشی از این مقاله راهگشای شما باشد به شرط آن که از هر آیه استحقاق علی را به خلافت نتیجه بگیرید و خودتان هم به تفاسیر مراجعه ای داشته باشید(و اگر توانستید گزارشی از عملکردتان در بخش گزارشات و خاطرات منعکس کنید.)
ج. و باز در فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام مقاله ای آمد که بعضی اساتید آن را کوچک شمردند؛ اگر مصلحت دیدید به آن نیز مراجعه فرمایید.(مرد جهاندار)
و اینک متن مقاله:
اگر غدیر نبود...
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر 1387ساعت 12:13  توسط
|