السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (علیه السلام)
چه خوش است نظاره کردن به گنبد طلائی و بارگاه نورانی ات ای امام مهربان!
چه خوش است حرم با صفایت، و خلوص زن و مردی که از راه دور و نزدیک به سوی تو می آیند.
چه خوش است دست های کودکانی که در دست پدر و مادرشان، رو به سوی تو می آورند.
چه بزرگ است مقام شما که حرف های همه را می شنوی، حتی حرف های آهو را, حرف های شتر را، و حرف هر کس که تو را بشناسد و به سوی تو رو می کند!
چه خوش است صوت قرآن در حریم با صفایت!
چه خوش است مناجات با خدای متعال در پیشگاه توای حجت خدا!
چه خوش است دعای كودکان معصوم برای پدر و مادرشان! کودکانی که همراه با والدینشان گرداگرد وجودت می چرخند.
چه خوش است دعای همه ی مردم مظلوم برای دوازدهمین امام، امام زمان حضرت مهدی(علیه السلام) که زود تر بیاید و پرنده ی عدالت را در آسمان زمين به پرواز در آورد.
همان امامی که وقتی دعبل در شعر خود از او یاد کرد، اشک ریختي.
سلام ما بر تو ای هشتمین امام ای که راضی به حكم خداوندی، سلام بر تو که چقدر مهربانی!
و سلام بر یگانه زائر واقعی تو،
و سلام بر او وقتی که در حرم مطهر تو به نماز می ایستد.